ՄԵՐ ԱՆՁԻՆ ՀԱՆԴԷՊ ՈՒՆԵՑԱԾ ՊԱՐՏԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆՆԵՐԸ — ԱՇԽԱՏԱՆՔ

1. Աստուծոյ եւ մեր ընկերոջ հանդէպ ունեցած պարտականութիւններէն զատ, ուրիշ պարտականութիւններ ալ ունի՞նք։

Այո՛, ունինք նաեւ բազմաթիւ այլ պարտականութիւններ, որոնք կը կոչուին մեր անձին հանդէպ ունեցած պարտականութիւններ։

2. Որո՞նք են այս պարտականութիւններէն գլխաւորները։

Այս պարտականութիւններէն գլխաւորներն են՝ (1) աշխատանքը, (2) համբերութիւնը, (3) ժուժկալութիւնը։

3. Սուրբ Գիրքը կը սորվեցնէ՞, թէ աշխատանքը մարդուն պարտականութիւններէն մէկն է։

Այո՛։ Աստուած Ադամին ըսաւ. «Քու երեսիդ քրտինքովը հաց պիտի ուտես» (Ծննդոց Գ. 19)։ Ան եբրայեցիներուն պատուիրեց, որ շաբաթը վեց օր աշխատին (Ելից Ի. 9)։ Ինչպէս որ մեղք կը գործեն անոնք, որոնք կիրակի օրերը իրենց շահուն համար կ՚աշխատին, նոյնպէս ալ մեղք կը գործեն անոնք, որոնք շաբթուան աշխատանքային օրերուն ջանասիրութեամբ չեն աշխատիր։

4. Առաքեալը ի՞նչ կը պատուիրէ այս հարցին առնչութեամբ։

Առաքեալը իր աշխատասէր կեանքով օրինակ հանդիսացաւ հաւատացեալներուն, որովհետեւ գիշեր ու ցերեկ իր ձեռքերով կ՚աշխատէր։ Այսպիսով, ան իր խօսքերուն մեծ ուժ եւ հեղինակութիւն տուաւ, երբ ըսաւ. «Եթէ մէկը չուզեր աշխատիլ, թող չուտէ ալ» (Բ. Թեսաղոնիկեցիս Գ. 10)։

5. Ինչո՞ւ աշխատիլ չուզող մարդը արժանի չէ ուտելու։

Որովհետեւ ան, որ ուրիշներուն օգտին համար չ՚աշխատիր, իրաւունք չունի օգտուելու այն բարիքներէն, որոնք ուրիշներու աշխատանքով ձեռք բերուած են։

6. Կարելի՞ է առանց աշխատանքի երջանիկ ըլլալ։

Անշուշտ ո՛չ, որովհետեւ՝ (1) անգործութիւնը մեզ պիտի ենթարկէ բազմաթիւ չարիքներու, որոնցմէ միայն աշխատանքը կրնայ ազատել մեզ, (2) պիտի զրկուինք այն բազմաթիւ բարիքներէն, որոնք աշխատանքը կ՚ապահովէ մեզի։

7. Որո՞նք են այն չարիքները, որոնցմէ աշխատանքով կրնանք փրկուիլ։

Գլխաւոր չարիքներն են՝ (1) ծուլութիւնը, որ շռայլութեան եւ պերճանքի մէջ ապրող հարուստ մարդոց բարոյական անկեալ վիճակն է, (2) անգործութիւնը, որ անխուսափելիօրէն մարդը կ՚առաջնորդէ մոլութիւններու եւ հիւանդութիւններու։

8. Ի՞նչ բարիքներ կ՚ապահովէ աշխատանքը մեզի։

(1) Կ՚ապահովէ մեր երկրային բարօրութեան համար անհրաժեշտ բոլոր միջոցները, (2) մեզի կը պարգեւէ հանգիստ եւ բարեկեցիկ կեանք, (3) մեր հաճոյքները աւելի ազնիւ եւ քաղցր կը դարձնէ, (4) մեզ հեռու կը պահէ փորձութիւններէ։

9. Աշխատանքը ինչպէ՞ս մեզ հեռու կը պահէ փորձութիւններէ։

Մեր տկար բնութեան ապականութեան հետեւանքով՝ մեր միտքերը հակամէտ են չարիքի, եթէ յարատեւ կերպով չջանանք բարիք գործել։ Ահա թէ ինչո՛ւ անգործութիւնը կը կոչուի բոլոր չարիքներուն եւ մոլութիւններուն մայրը։

10. Աշխատանքը ուրիշ ի՞նչ բարիքներ կ՚ապահովէ մեզի։

Աշխատանքը օգտակար է ո՛չ միայն մեր հոգիներուն, այլեւ մեր մարմիններուն, որովհետեւ զանոնք առողջ եւ գործուն կը պահէ։ Մինչդեռ անգործութիւնն ու ծուլութիւնը մեզ կը դարձնեն թմրած եւ տկար՝ ամէն բանի մէջ, եւ կ՚առաջնորդեն անպատուութեան ու յուսահատութեան։

11. Ո՞րն է աղքատութեան գլխաւոր պատճառը։

Աղքատութեան գլխաւոր պատճառը անգործութիւնն է։ Հազիւ թէ գտնուի աղքատ մարդ մը, որ, երբ ինքզինք քննէ, չանդրադառնայ, թէ իր ծուլութեան պատճառով թշուառութեան մատնուած է։ Ինչպէս որ աղքատութիւնը անգործութեան հետեւանքն է, այնպէս ալ հարստութիւնը աշխատանքի արդիւնքն է։

12. Աշխատասէր եւ յարատեւող մարդը ի՞նչ կ՚ընէ դժբախտութեան ժամանակ։

Եթէ դժբախտութիւններու եւ նեղութիւններու ենթարկուի, ան չի յուսահատիր, այլ միշտ կ՚աշխատի, որպէսզի իր ճակտին քրտինքով յաղթահարէ բոլոր դժուարութիւնները։ Այսպիսով, երբ գիշերը հանգստանալու քաշուի, կրնայ մաքուր խղճմտանքով ըսել. «Կատարեցի այն, ինչ որ իմ պարտականութիւնս էր կատարել» (Ղուկաս ԺԷ. 10)։

13. Աշխատասէր մարդը ի՞նչ յարգանքի կ՚արժանանայ։

Աշխատասէր եւ յարատեւող մարդը հասարակութեան մէջ պատիւ եւ յարգանք կը վայելէ։ Աստուծոյ օրհնութիւնը կը հանգչի անոր տան եւ ընտանիքին վրայ, եւ անոնք բարօրութեան ու ուրախութեան մէջ կը յառաջդիմեն։

(Քաղուած՝ Խորէն Արք. Նարպէյի «Կանոն Քրիստոնէական Դաստիարակութեան» հատորէն)