Շաբթուան Բանաստեղծութիւնը

ԹԷ ՅՈԳՆԱԾ ԵՍ ՅԱՂԹԱՀԱՐՈՒԱԾ…

Թէ յոգնած ես յաղթահարուած

Կեանքի անվերջ հոգսերով,

Թէ տանջւում ես արհամարհուած

Բոցավառուող քո սիրով։

Թէ կեանքի մէջ մի չար դիպուած,

Մի ամօթ է քեզ ճնշում,

Թէ չարաչար յուսախաբուած

Կեանքն ատում ես եւ գարշում,

Լաւ իմացիր, ողջ անօգուտ

Պիտի յուզեն միմիայն քեզ,

Մի՛ սպառիր ուժը հոգուդ

Մտածմունքով կարճատես։

Հանգիստ եղիր, աղօթք արա,

Անյիշաչար եղիր միշտ,

Թող քո լացով չուրախանայ

Քո թշնամին ամբարիշտ։

Կեանքի ցաւը, բախտի խաղը,

Ատելութիւնն անմըտի,

Հաւատացի՛ր, երբեք չարժեն

Վրդովմունքին քո սրտի։

Եւ այդ սիրտը քեզ չի տուած,

Որ դու մաշես ամէն օր,

Այնտեղ պիտի ապրի Աստուած,

Ոչ թէ ցաւեր նորանոր։

Յովհաննէս Թումանեան