Հոկտեմբեր ամիսը մեզի կը յիշեցնէ երկու կարեւոր արժէքներ՝ մեր հոգեւոր եւ մշակութային ժառանգութեան պահպանումը եւ Աստուծոյ պարգեւներուն համար երախտագիտութիւնը։
Սուրբ Թարգմանիչներու տօնին առիթով կը յիշատակենք Ս. Մեսրոպ Մաշտոցը, Ս. Սահակ Պարթեւը եւ այն նուիրեալները, որոնք հինգերորդ դարուն հայոց այբուբենի ստեղծումով եւ Սուրբ Գիրքի ու Եկեղեցւոյ Հայրերուն երկերուն թարգմանութեամբ հիմը դրին հայ գրականութեան Ոսկեդարին։ Անոնց վաստակին շնորհիւ հայ ժողովուրդը կրցաւ իր մայրենի լեզուով ճանչնալ քրիստոնէական հաւատքը եւ պահպանել իր ազգային ինքնութիւնը։
Այս ժառանգութիւնը այսօր ալ կը շարունակէ իր կարեւորութիւնը պահել, մանաւանդ երիտասարդութեան համար։ Հայերէն լեզուին, եկեղեցական աւանդութիւններուն եւ մեր պատմութեան ծանօթացումը երիտասարդներուն կ’օգնէ ճանչնալու իրենց արմատները եւ արժեւորելու իրենց պատկանելիութիւնը։ Անոնք կոչուած են ոչ միայն ժառանգելու անցեալը, այլեւ զայն կենդանի պահելու եւ ապագայ սերունդներուն փոխանցելու։
Գոհաբանութեան տօնը մեզ կը հրաւիրէ անդրադառնալու մեր ստացած օրհնութիւններուն՝ ընտանիքին, հաւատքին, առողջութեան, բարեկամութեան եւ մեր համայնքային կեանքին։ Ան նաեւ առիթ մըն է սորվելու, որ երախտագիտութիւնը միայն խօսքով չի սահմանափակուիր, այլ կ’արտայայտուի ծառայութեամբ, հոգատարութեամբ եւ մեր ունեցած բարիքները ուրիշներուն հետ բաժնեկցելով։
Այս երկու տօներուն պատգամները կը լրացնեն զիրար։ Սուրբ Թարգմանիչները մեզի օրինակ կը հանդիսանան իրենց նուիրումով եւ ծառայութեամբ, իսկ Գոհաբանութիւնը կը յիշեցնէ մեր ստացած պարգեւներուն արժէքը։ Մեր պարտականութիւնն է՝ հաւատքով, երախտագիտութեամբ եւ պատասխանատուութեամբ պահպանել մեր հոգեւոր ու ազգային ժառանգութիւնը։
Սուրբ Թարգմանիչներուն օրինակը կը ներշնչէ մեր երիտասարդութիւնը՝ սիրելու իր լեզուն ու հաւատքը, իսկ Գոհաբանութեան ոգին կ’առաջնորդէ բոլորս՝ մեր օրհնութիւնները բաժնեկցելու եւ մեր ժառանգութիւնը սիրով փոխանցելու յաջորդ սերունդներուն։