1. Ի՞նչ է օրէնքը։
Օրէնքը մեր գործերուն կանոնն է, զոր Աստուած կամ օրինաւոր տէրը մեզի տուած է, որպէսզի հնազանդինք անոր։
2. Ինչո՞ւ Աստուած մեր օրինաւոր Տէրն է։
Որովհետեւ Ան մեզի տուած է ամէն ինչ, ինչ որ ունինք, եւ իրաւունք ունի տնօրինելու, թէ ինչպէս պէտք է գործածենք զանոնք։
3. Ե՞րբ Աստուած տուաւ օրէնքը։
Աստուած իր օրէնքը նախ տուաւ առաջին մարդուն՝ Ադամին, դրախտին մէջ։ Բայց որովհետեւ Ադամն ու իր կինը՝ Եւան, խախտեցին այդ օրէնքը, Աստուած զանոնք արտաքսեց Եդեմի պարտէզէն։
4. Աստուծոյ տուած օրէնքները ի՞նչ բանի ապացոյցն են։
Աստուծոյ տուած օրէնքները Անոր սիրոյն ապացոյցն են, որովհետեւ անոնց հնազանդելով՝ երջանիկ պիտի ըլլանք թէ՛ այս աշխարհին մէջ եւ թէ՛ հանդերձեալ կեանքին։
5. Բացատրեցէ՛ք այս մէկ օրինակով։

Տեսէք, թէ ժուժկալութիւնը ինչպէս կը պահպանէ մեր առողջութիւնն ու զօրութիւնը, աշխատասիրութիւնը՝ համեստ կերպով, մեզի կը հայթայթէ մեր պէտքերը, իսկ արդարասիրութիւնը մարդը պատուաբեր եւ յարգուած կը դարձնէ։
6. Աստուծոյ օրէնքներուն հնազանդիլը ի՞նչ ազդեցութիւն կ’ունենայ ժողովուրդի մը վրայ։
Աստուծոյ օրէնքներուն պահպանումը ժողովուրդի բարօրութեան եւ փրկութեան պատճառ կ’ըլլայ։ Երբ Աստուծոյ օրէնքները կը պահուին, իշխանաւորները արդար կ’ըլլան, հարուստները՝ գթասիրտ եւ բարեգործ, աղքատները՝ աշխատասէր եւ համբերատար, վաճառականները՝ ազնիւ եւ ճշմարտախօս, իսկ ամուսիններն ու կիները՝ հաւատարիմ իրենց ամուսնական ուխտին։ Այսպէս, Աստուծոյ օրէնքները պահողները նոյնիսկ այս աշխարհին մէջ երջանիկ կ’ըլլան։
7. Ի՞նչ պիտի պատահի անոնց, որոնք չեն պահեր Աստուծոյ օրէնքները։
Հակառակը պիտի պատահի. իշխանաւորները պիտի դառնան բռնակալ, հարուստները՝ անգութ, վաճառականները՝ անազնիւ, աղքատները՝ ծոյլ եւ գող, ամուսիններն ու կիները՝ անհաւատարիմ։ Այսպիսի կեանք վարողները պիտի ըլլան խեղճ, թշուառ եւ աներջանիկ։
8. Ի՞նչ էր Աստուծոյ նպատակը մեզի օրէնքներ տալուն։
Մեզ մեղքէն եւ արատներէն պահպանելով՝ երջանիկ ընել։
9. Կեանքի ո՞ր շրջանին Աստուծոյ օրէնքներուն ուսուցումը աւելի անհրաժեշտ է մարդուն։
Աստուծոյ օրէնքները անհրաժեշտ են մարդուն ամէն տարիքի եւ ամբողջ կեանքին ընթացքին։ Սակայն յատկապէս անհրաժեշտ է, որ երիտասարդութիւնը դաստիարակուի Աստուծոյ օրէնքներով, որովհետեւ երիտասարդութիւնը մարդուն կեանքին ամենալաւ շրջանն է, եւ պէտք է նուիրուի Աստուծոյ, որ այդ կեանքը շնորհած է։ Երիտասարդները, որոնք չեն սորվիր Աստուծոյ պատուիրանները եւ կը տրուին անզսպութեան ու մեղքին, իրենց կեանքին ոսկեդարը ապարդիւն կը սպառեն։
10. Ինչո՞ւ անհրաժեշտ է, որ առաքինութիւնը մանկութենէն սկսի։

Առաքինութեան ընթացքը պէտք է մանկութենէն սկսի, որովհետեւ ծերութեան մէջ առաքինի կեանք սկսիլը Աստուծոյ յատուկ եւ գրեթէ հրաշալի շնորհք մըն է, որուն վրայ չպէտք է ապաւինինք, եթէ մեր երիտասարդութեան ընթացքին մեր մեղքերով արհամարհած ենք Աստուած եւ տկարացուցած ենք մեր մարմինն ու հոգին։
11. Ի՞նչ վարձատրութիւն պիտի ստանան այն երիտասարդները, որոնք իրենց կեանքը Աստուծոյ կը նուիրեն։
Անոնք, որոնք մանկութենէն իրենց ամբողջ կեանքը Աստուծոյ կը նուիրեն, աւելի մեծ վարձատրութիւն պիտի ստանան, քան անոնք, որոնք միայն ծերութեան կը դառնան Աստուծոյ՝ մահուան երկիւղէն աւելի, քան Աստուծոյ հանդէպ սիրոյն պատճառով։
12. Ի՞նչ եզրակացութիւն կը բխի այս բոլորէն։
Այս բոլոր նկատառումներէն կը հետեւի, թէ անհրաժեշտ է մանկութենէն վարժուիլ Աստուծոյ օրէնքներուն հնազանդելու։ Իսկ որպէսզի կարենանք զանոնք պահել, նախ պէտք է լաւապէս սորվինք եւ հասկնանք զանոնք։
(Քաղուած՝ Խորէն Արք. Նարպէյի «Կանոն Քրիստոնէական Դաստիարակութեան» հատորէն)