- Ո՞րն է ՔՐԻՍՏՈՍԻ Աստուածութեան երկրորդ ապացոյցը։
Անոր անզուգական սրբութիւնը։
- Ի՞նչ է ՔՐԻՍՏՈՍԻ անզուգական սրբութիւնը։
Քրիստոս Իր երկրային կեանքին մէջ ցոյց տուաւ վսեմ առաքինութիւններ, որոնց նմանը ո՛չ մէկ մարդ՝ ո՛չ Անկէ առաջ եւ ո՛չ ալ Անկէ ետք, մատուցած է Աստուծոյ։
- Ի՞նչ կը հետեւի ասկէ։
Այն՝ թէ այն Էակը, որ Իր անձէն այսպիսի գերմարդկային սրբութիւն ճառագայթեցուց, ճշմարիտ Մեսիան էր, ինչպէս Յովհաննէս Մկրտիչը եւ Քրիստոս Ինք ալ վկայեցին։
- Յիշեցէ՛ք Յիսուս ՔՐԻՍՏՈՍԻ երկրային կեանքի ամենափառաւոր կատարելութիւններէն քանի մը հատը։
Կը յիշեմ չորսը.
- Անոր բոցավառ նախանձախնդրութիւնը Աստուծոյ փառքին համար։
- Անոր անզուգական սէրը մարդկութեան հանդէպ։
- Անոր հեզութիւնն ու խոնարհութիւնը։
- Անոր կատարեալ հրաժարումը աշխարհէն, անոր վարձատրութիւններէն եւ հաճոյքներէն։
- ՔՐԻՍՏՈՍ ինչպէ՞ս ցոյց տուաւ Իր բոցավառ նախանձախնդրութիւնը Աստուծոյ փառքին համար։
Օր ցերեկով անխոնջ քարոզելով եւ գիշերները առանձնանալով ամայի վայրերու ու լեռներու վրայ՝ աղօթելու համար։ Նաեւ՝ Տաճարէն դուրս հանելով զայն պղծողները, եւ Իր մարմնական ախորժակներուն վրայ չկեդրոնանալով, որովհետեւ ըսաւ. «Իմ կերակուրս է կատարել կամքը Անոր, որ զիս ղրկեց»։
(Մատթ. ԺԴ. 23, ԻԱ. 12. Մարկ. Ա. 35, ԺԱ. 15. Յովհ. Բ. 14-17, Դ. 34)
- ՔՐԻՍՏՈՍ ինչպէ՞ս ցոյց տուաւ Իր սէրը մարդկութեան հանդէպ։
Իր ամբողջ աստուածային կեանքին եւ ծառայութեան մէջ Քրիստոս ամենաքնքուշ գթութեամբ վարուեցաւ մարդկութեան հանդէպ։ Ան միշտ քարոզեց Աստուծոյ սէրը եւ ընկերոջ հանդէպ սէրը, եւ բարիք գործեց բոլոր անոնց, որոնք պատրաստ էին ընդունելու զայն։ Թէեւ Իր ազգակիցները հալածեցին Զինք, սակայն Ան լացաւ Երուսաղէմի վրայ՝ Իր հալածիչներուն քաղաքին, որովհետեւ կանխաւ տեսաւ անոր սոսկալի կործանումը։
(Գործք Ժ. 38. Մատթ. Թ. 35. Ղուկ. ԺԹ. 41-44)
- Ի՞նչ սորվեցուց Ան թշնամիները սիրելու մասին։
Քրիստոս Իր հետեւորդներուն պատուիրեց այսպէս. «Սիրեցէ՛ք ձեր թշնամիները, օրհնեցէ՛ք ձեզ անիծողները, բարիք ըրէ՛ք ձեզ ատողներուն, եւ աղօթեցէ՛ք անոնց համար, որոնք ձեզ կը չարչարեն ու կը հալածեն»։
(Մատթ. Ե. 44)
- ՔՐԻՍՏՈՍ ի՞նչ սորվեցուց մեր ընկերակից մարդիկը սիրելու մասին։
Քրիստոս ընկերոջ հանդէպ սէրը այնքան բարձր դիրքի բարձրացուց, որ զայն Իր աշակերտներուն նշանը հռչակեց՝ ըսելով. «Ասով ամէնքը պիտի գիտնան թէ դուք իմ աշակերտներս էք, եթէ իրարու հանդէպ սէր ունենաք»։ (Յովհ. ԺԳ. 35)
- ՔՐԻՍՏՈՍ ինչպէ՞ս ցոյց տուաւ Իր հեզութիւնը։
Ան, առանց անձնաւորութիւններու խտրութիւն դնելու, ողորմութեամբ ընդունեց բոլոր անոնք, որոնք Իրեն կու գային։ Նաեւ՝ հեզութեամբ ներեց Իր թշնամիներուն կողմէ Իրեն հասցուած անիրաւութիւնները։ (Ա. Պետ. Բ. 21-25)
- ՔՐԻՍՏՈՍ ինչպէ՞ս ցոյց տուաւ Իր խոնարհութիւնը եւ աշխարհի հանդէպ Իր արհամարհանքը։
Քրիստոս Իր սուրբ խոնարհութեամբ այնքան կը խորշէր հպարտութենէն, որ բժշկութեան հրաշքներու արժանացած շատերուն պատուիրեց, որ իրենց պատահածը ոչ ոքի պատմեն։ Իսկ երբ ժողովուրդը զարմացած Իր գործերուն եւ վարդապետութեան վրայ ուզեց Զինք թագաւոր ընել, Ան հեռացաւ եւ խուսափեցաւ անոնցմէ։ (Յովհ. Զ. 10-15)
- Ան ինչպէ՞ս ցոյց տուաւ հարստութեան հանդէպ Իր արհամարհանքը։
Իր ամբողջ կեանքը աղքատութեան մէջ ապրելով եւ չունենալով տեղ մը, ուր Իր գլուխը հանգչեցնէր։ (Մատթ. Ը. 20)
- Ինչո՞ւ այսպէս ցոյց տուաւ աշխարհային հարստութեան հանդէպ Իր արհամարհանքը։
Որպէսզի մեզի հասկցնէ, թէ մարդկային անկումին գլխաւոր պատճառներէն մէկը միայն աշխարհային հարստութեան եւ փառասիրութեան չափազանց կապուածութիւնն է։ Իր օրինակով մեր Տէրը ուզեց համոզել մեզ, որ մեր սիրտը չկապենք աշխարհային հարստութեան։
- Ո՞րն է ՔՐԻՍՏՈՍԻ Աստուածութեան երրորդ ապացոյցը։
Անոր վարդապետութիւններուն անզուգական գերազանցութիւնը։
- Ինչպէ՞ս։
Մեր Տէրը՝ Քրիստոս, միակն է, որ մարդկութեան սորվեցուց այն բոլոր ճշմարտութիւնները, որոնց պէտք է հաւատալ՝ փրկուելու համար, եւ այն բոլոր առաքինութիւնները, զորս պէտք է գործադրել՝ երջանիկ ըլլալու համար թէ՛ այս աշխարհին մէջ եւ թէ՛ գալիք աշխարհին մէջ։
- Ի՞նչ տարբերութիւն կայ ՔՐԻՍՏՈՍԻ վարդապետութիւններուն եւ մարդոց վարդապետութիւններուն միջեւ։
Չկայ փիլիսոփայ մը, որ իր փոխանցած ճշմարտութիւններուն հետ սխալներ չխառնէ։ Միայն մեր Տիրոջ՝ Յիսուս Քրիստոսի մասին կարելի է ըսել, թէ ինչ որ սորվեցուց՝ ճշմարտութիւն էր եւ ամբողջովին համաձայն բնական օրէնքին։
- ՔՐԻՍՏՈՍի սորվեցուցած կրօնքը ի՞նչ բանով կը գերազանցէ Մովսիսական օրէնքի կրօնքին։
Քրիստոսի սորվեցուցած կրօնքը մեծապէս կը գերազանցէ Մովսիսական կրօնքը, գլխաւորաբար երկու կէտերով։ Նախ՝ Մովսէսի կրօնքը յատուկ էր միայն հրեաներուն եւ ժամանակաւոր էր, իսկ Քրիստոսինը՝ ամբողջ մարդկութեան համար է, բոլոր վայրերու եւ բոլոր ժամանակներու համար։
- Ո՞րն է գերազանցութեան երկրորդ կէտը։
Երկրորդ՝ Մովսէսի կրօնքը աշխարհային վարձատրութիւններ կը խոստանար, իսկ Քրիստոսի կրօնքը կը խոստանայ երկնային եւ աստուածային վարձատրութիւններ։ Մեր Տէրը լոյսի բերաւ կեանքն ու անմահութիւնը։
(Բ. Տիմ. Ա. 10)