Բուն Բարեկենդանէն մինչեւ Սուրբ Զատիկ
Մեծ Պահքի ուղեւորութիւնը երիտասարդին համար
Բուն Բարեկենդանը մեր Եկեղեցւոյ կեանքին մէջ լոյսով ու ջերմութեամբ լեցուն շրջան մըն է․ ուրախութեան օր՝ բայց նաեւ զօրաւոր յիշեցում մը, թէ քրիստոնէական ուրախութիւնը միշտ ալ կը ծնի մաքրուած սրտէն։ Բարեկենդանի «բարի կենալ»-ը միայն սեղանի առատութիւն կամ ընկերական խինդ չէ․ ան կը նշանակէ՝ բարի կեցուածք առնել, բարի մտածել, բարի խօսիլ, եւ պատրաստուիլ մեծ ու օրհնաբեր ճամբորդութեան մը՝ Մեծ Պահքին, որ կ’աւարտի Սուրբ Զատիկի յաղթական «Քրիստոս յարեաւ»-ով։
Պահքը՝ արգելք չէ, այլ մարզում
Երիտասարդ տարիքը բնականաբար լեցուն է շարժումով, փափաքներով, փորձութիւններով ու ընտրութիւններով։ Աշխարհը կը մղէ արագ ապրելու, շատ տեսնելու, շատ ունենալու, միշտ «online» մնալու։ Իսկ պահքը կը սորվեցնէ հակառակ ուղղութիւնը՝ դանդաղիլ, լսել ներքին ձայնը, զսպել ցանկութիւնը, կեդրոնանալ էականին վրայ։ Ասիկա պատիժ չէ․ ասիկա հոգեւոր մարզում է, հոգիին մարզասրահը՝ ուր մարդը կը սորվի ղեկավարել ինքզինք, ոչ թէ ղեկավարուիլ իր քմահաճոյքէն։
Մեծ Պահքի խորհուրդը
Մեծ Պահքը՝ քառասնօրեայ ապաշխարութեան ու վերանորոգման շրջան է (որուն կը միանայ նաեւ Աւագ Շաբաթի սրբազան խորքը)։ Այս օրերուն Եկեղեցին կը հրաւիրէ մեզ երեք բանով փոխուելու.
- Աղօթք – Աստուծոյ հետ կապը կենդանի պահել
- Ողորմութիւն – սիրտը բանալ մարդոց նկատմամբ
- Ապաշխարութիւն – սխալը տեսնել, զղջալ, ուղղուիլ ու նոր սկիզբ առնել
Պահքը միայն սնունդի հարց չէ։ Կարելի է օր մը միս չուտել, բայց լեզուով խայթել, ընկերային ցանցերով վիրաւորել, աչքով արհամարհել, սրտով նախանձիլ։ Ահա թէ ինչո՛ւ Եկեղեցին կը խօսի նաեւ հոգեւոր պահքի մասին. Պահք՝ աչքերէն, լեզուէն, մտքերէն, դատապարտող խօսքերէն, վատ սովորութիւններէն։
Երիտասարդին պահքը՝ շատ գործնական
Այսօր շատ երիտասարդներու պայքարը միայն ուտելիքի շուրջ չէ։ Մեր պահքը կրնայ դառնալ նաեւ.
- Թելադրուած սովորութիւններու պահք. Չափազանցութիւններէ զերծ մնալ եւ ըլլալ ժուժկալ առօրեային մէջ:
- Բարկութենէ ու կոշտ լեզուէ պահք. մէկ բառը երբեմն դանակի նման կը խոցէ եւ կը վիրաւորէ:
- Շեղող եւ շեղեցնող ընկերակցութիւններէ պահք. ամէն բարեկամ կամ ընկեր «ընկեր» չէ, այլ երբեմն շեղեցնող ընկերակցութիւն:
- Անտարբերութենէ պահք. Օգնել՝ մինակին ու տկարին, կարիքաւորին եւ հիւանդին
Երբ երիտասարդը փորձէ զսպել ինքզինք, իր մէջ կը բացուի մեծ ուժ մը՝ ինքնատիրապետում։ Իսկ ինքնատիրապետումը ազատութիւն է․ ոչ ոք եւ ոչ մէկ սովորութիւն այլեւս չի տիրեր քեզի։
Բարեկենդանի ուրախութիւնը՝ Զատիկի ուրախութեան նախաբան
Բուն Բարեկենդանը մեզ կը յիշեցնէ, որ քրիստոնէական կեանքը մռայլութիւն չէ․ մեր նպատակն է հասնիլ իրական ուրախութեան՝ այն ուրախութեան, որ չէ կախուած միայն հաճոյքէ, այլ՝ մաքուր խղճէ։ Մեծ Պահքը կը մաքրագործէ, իսկ Սուրբ Զատիկը կը լուսաւորէ։ Պահքի մէջ մարդը կը սորվի «ոչ»-ը, որպէս զի Զատիկին արժանանայ «այո»-ին՝ Աստուծոյ «այո»-ին, կեանքին «այո»-ին, յոյսին «այո»-ին։
Փոքր քայլ, բայց հաստատ
Եթէ կը կարծես, թէ պահքը ծանր է, սկսիր փոքր ու հաւատարիմ քայլով.
- Օրական 5 վայրկեան լուռ աղօթք կամ Աւետարանի ընթերցում
- Շաբաթը մէկ անգամ՝ գթասրտութեան գործ մը (միայն մէկը՝ բայց սրտով)
- Մէկ վատ սովորութիւն՝ քիչ մը կրճատել
- Մէկ մարդ՝ հաշտուիլ կամ ներել
Աստուած մեծապէս կը գնահատէ ոչ թէ մեր ցուցադրութիւնը, այլ մեր անկեղծ ջանքը։
Սուրբ Զատիկ՝ վերանորոգուած երիտասարդ հոգիով
Մեծ Պահքը վերջաւորութեան կը տանէ դէպի Սուրբ Զատիկ, ուր Քրիստոսի Յարութիւնը կը դառնայ ոչ միայն պատմական իրադարձութիւն, այլ նաեւ անձնական նորոգութիւն. յարութիւն՝ յուսահատութենէն, անկումէն, մեղքէն, դատարկութենէն։ Երիտասարդը, որ պահքին ընթացքին սորված է զսպել, ներել, աղօթել, ծառայել ու մաքրել իր ներսը, Զատիկը կը դիմաւորէ այլ աչքով՝ լեցուն լոյսով, արժանապատուութեամբ եւ նպատակով։Թող այս շրջանը քեզի համար ըլլայ ոչ թէ «զրկում», այլ զօրացում․ ոչ թէ միայն «չուտել», այլ ներսէն աճիլ․ եւ Բուն Բարեկենդանէն մինչեւ Սուրբ Զատիկ՝ քայլ առ քայլ դառնալ այն երիտասարդը, որուն սիրտը լոյս ունի, խիղճը՝ խաղաղութիւն, եւ հոգին՝ յաղթող յոյս։