Մենք մեծ դերակատարութիւն ունինք եկեղեցւոյ հանդէպ, բայց այս դժուար հանգրուանին երբ հաւատքը կը կորսուի Հայաստանի առնչուած իրադարձութիւններու եւ մասնաւորաբար Արցախի կորուստի պատճառով, եկեղեցին երիտասարդութեան հանդէպ ի՞նչ քայլել պէտք է առնէ եւ ի՞նչ պէտք է ընէ։
Հայ Եկեղեցին դարեր շարունակ եղած է ոչ միայն հաւատքի վայր մը, այլ նաեւ հայ ժողովուրդի հոգեւոր, մշակութային եւ ազգային կեանքին կեդրոնը։ Այսօր, երբ աշխարհը արագօրէն կը փոխուի եւ երիտասարդները կը դիմագրաւեն նոր ու բարդ մարտահրաւէրներ, Եկեղեցւոյ պատասխանատուութիւնը երիտասարդութեան հանդէպ աւելի կարեւոր կը դառնայ քան երբեք։
Նախ եւ առաջ, Եկեղեցին պարտաւոր է երիտասարդներուն տալ հաւատքի եւ յոյսի ամուր հոգեւոր հիմք։ Ժամանակակից կեանքը յաճախ կը մղէ երիտասարդները շփոթութեան, անորոշութեան եւ երբեմն ալ հոգեւոր դատարկութեան։ Եկեղեցին, իր Աւետարանի պատգամներով եւ ուսուցումներով, աղօթքով եւ խորհուրդներով, կրնայ երիտասարդներուն օգնել հասկնալ իրենց կեանքին իմաստը, բարոյական արժէքները եւ Աստուծոյ հետ կապը։ Այս հոգեւոր ուղղութիւնը կրնայ առաջնորդել զանոնք ճիշդ որոշումներու եւ ներքին խաղաղութեան։
Երկրորդ, Եկեղեցին ունի կրթական պատասխանատուութիւն։ Երիտասարդները պէտք է սորվին ոչ միայն հաւատքի ուսուցումները, այլ նաեւ հայ եկեղեցւոյ պատմութիւնը, աւանդութիւնները եւ լեզուն։ Կիրակնօրեայ դպրոցները, երիտասարդական խմբակները եւ մշակութային նախաձեռնութիւնները կրնան դառնալ այն միջավայրերը, ուր երիտասարդները կը զարգացնեն իրենց գիտելիքը եւ կապը իրենց ինքնութեան հետ։ Առանց այս կրթական ջանքերուն, երիտասարդները կրնան աստիճանաբար հեռանալ իրենց արմատներէն։ Եկեղեցին նաեւ պատասխանատու է երիտասարդներուն համար ապահովել պատկանելիութեան զգացում։ Շատ երիտասարդներ այսօր կը զգան միայնակ կամ անտեսուած հասարակութեան մէջ։ Եկեղեցին կրնայ դառնալ այն ապահով ու սիրալիր միջավայրը, ուր անոնք կը զգան ընդունուած, լսուած եւ գնահատուած։ Երբ երիտասարդը կը զգայ, որ Եկեղեցին իր տունն է, ան աւելի պատրաստ կը դառնայ մասնակցելու եւ ծառայելու։ Նաեւ, Եկեղեցին պէտք է քաջալերէ երիտասարդներուն ծառայութեան եւ առաջնորդութեան մէջ։ խորանի սպասաւորութիւնը, երգչախումբը, բարեսիրական աշխատանքները եւ երիտասարդական կազմակերպութիւնները երիտասարդներուն հնարաւորութիւն կու տան գործնականօրէն ապրելու իրենց հաւատքը եւ պատկանելիութիւնը։ Այս մասնակցութիւնը ոչ միայն կը զօրացնէ Եկեղեցին, այլ նաեւ կը կերտէ պատասխանատու եւ նուիրուած երիտասարդներ։
Ուրեմն, Եկեղեցին ունի օրինակ ըլլալու պարտականութիւն։ Քահանաները, ուսուցիչները եւ համայնքի առաջնորդները պէտք է իրենց կեանքով ցուցադրեն Քրիստոնէական սէրը, խոնարհութիւնը եւ արդարութիւնը։ Երիտասարդները ոչ միայն կը լսեն խօսքերը, այլ կը դիտեն գործերը։ Ճշմարիտ օրինակով Եկեղեցին կրնայ ներշնչել երիտասարդները ապրելու հաւատքով եւ ծառայելու իրենց ժողովուրդին։
Եզրափակելու համար, Հայ Եկեղեցւոյ պատասխանատուութիւնը երիտասարդութեան հանդէպ կը ներառէ հոգեւոր առաջնորդութիւն, կրթութիւն, համայնքային աջակցութիւն եւ օրինակելի ծառայութիւն։ Այս պատասխանատուութիւնը լաւապէս իրականացնելու պարագային, երիտասարդները պիտի դառնան ոչ միայն Եկեղեցւոյ ապագան, այլ նաեւ անոր կենդանի ու գործօն ներկայութիւնը այսօր։
Նիքըլս Ֆրենտեան