Աւագ Շաբաթն ու Սուրբ Զատիկը միայն կրօնական տօներ չեն, այլ նաեւ խոր իմաստ ունեցող օրեր են՝ մանաւանդ երիտասարդներուն համար։ Անոնք մեզի կը յիշեցնեն, թէ կեանքը միայն արտաքին յաջողութիւն, հաճոյք կամ փայլք չէ։ Կեանքը իր իրական արժէքը կը գտնէ այն ատեն, երբ մարդ իր մէջ կը պահէ հաւատք, սէր, տոկունութիւն, պատասխանատուութիւն եւ նորոգուելու կամք։
Քրիստոսի չարչարանքներն ու Խաչը երիտասարդին կը սորվեցնեն, որ դժուարութիւնները կեանքի մէկ մասն են։ Կան պահեր, երբ մարդ կը յոգնի, կը տատամսի, կը շփոթի կամ չի գիտեր, թէ ո՛ր ճամբան ընտրել։ Բայց Աւագ Շաբաթը մեզի կը յիշեցնէ, թէ պէտք չէ ընկրկիլ։ Պէտք է տոկալ, ճիշդին հաւատարիմ մնալ, եւ չկորսնցնել ներքին ուժն ու հաւասարակշռութիւնը։
Զատիկը, իր կարգին, լոյսի, յոյսի եւ նոր սկիզբի տօնն է։ Ան կը պատգամէ, թէ մութը վերջը չէ, ձախողութիւնն ալ վերջը չէ, եւ անկումն անգամ կարելի է վերածել նոր ելքի։ Այս ճշմարտութիւնը այսօր շատ կարեւոր է երիտասարդներուն համար, որոնք յաճախ կ’ապրին ճնշումներու, անորոշութեան, արագ փոփոխութիւններու եւ ներքին դատարկութեան մէջ։
Այս իմաստով, Աւագ Շաբաթն ու Զատիկը հրաւէր մըն են՝ քիչ մը կանգ առնելու, ինքն իր հետ անկեղծ ըլլալու, վերագտնելու կեանքի իսկական արժէքները, եւ աւելի գիտակից կերպով շարունակելու իր ճամբան։ Անոնք կը յիշեցնեն, թէ իսկական ուժը աղմուկին կամ արտաքին ցուցադրութեան մէջ չէ, այլ՝ մաքուր սրտի, ազնիւ կեցուածքի եւ ներքին ամրութեան։
Արդ, այս սուրբ օրերուն պատգամը երիտասարդներուն շատ պարզ է ու կենսական՝ չյուսահատիլ, չկորսնցնել իրենց լոյսը, եւ իրենց կեանքը կերտել յոյսի, սիրոյ, արժանապատուութեան եւ ճշմարիտ արժէքներու հիման վրայ։ Միայն այսպէս երիտասարդութիւնը կրնայ դառնալ ոչ միայն վաղուան յոյսը, այլ նաեւ այսօրուան փոփոխութիւնը կերտող ուժը՝ աւելի առողջ, աւելի գիտակից եւ աւելի մարդակեդրոն կեանք մը ստեղծելով։
Եթէ Աւագ Շաբաթը մեզի կը սորվեցնէ տոկալ,
ապա Զատիկը մեզի կը ներշնչէ նորոգուիլ ու լոյս տարածել։
Պ. Ս.