Հանգիստը՝ հոգիի խնամք
Այսօրուան աշխարհին մէջ, ուր միշտ կը պահանջուի աւելին ընել, աւելի արագ շարժիլ եւ անընդհատ տալ, հանգիստը երբեմն կը թուի անկարեւոր կամ նոյնիսկ ինքնասիրական։ Սակայն սկիզբէն իսկ Աստուած մեզի ցոյց տուաւ, որ հանգիստը ընտրանք չէ, այլ անհրաժեշտութիւն է։ «Եւ Աստուած իր բոլոր գործերը եօթներորդ օրը լմնցուց ու եօթներորդ օրը հանգստացաւ իր բոլոր գործերէն» (Ծննդոց 2:2)։ Եթէ Աստուած Ինք հանգստացաւ, որքան աւելի մենք՝ մարդերս, պէտք ունինք դադրելու, խորհելու եւ վերալիցքաւորուելու։
Այսօր շատ երիտասարդներ ծանրաբեռնուած են պատասխանատուութիւններով, սպասումներով եւ միշտ զանոնք լիովին ամբողջացնելու ճնշումով։ Անընդհատ տալը՝ մեր ժամանակը, ուժը եւ զգացումները, առանց մենք մեզի խնամելու, կամաց-կամաց կը սպառէ մեզ եւ կրնայ հասցնել հիւծումի ու հոգեկան ընկճուածութեան։ Յիսուս ալ այս ճշմարտութեանը կը գիտակցէր։ նոյնիսկ իր ծառայութեան ընթացքին, ան յաճախ կը հեռանար լուռ վայրեր՝ հանգստանալու եւ աղօթելու։ Հանգիստը տկարութիւն չէր, այլ իմաստութիւն եւ հնազանդութիւն։
Նոր տարուան սեմին, եկէք որոշում առնենք հոգ տանիլ մեր հոգեկան եւ զգացական առողջութեան։ Ժամանակ յատկացնելը հանգիստի, խաղաղութիւն պարգեւող զբաղումներու եւ Աստուծոյ հետ կապ հաստատելու` եսասէր քայլ մը չէ, այլ անհրաժեշտութիւն։ Երբ մենք լեցուած ենք, այն ատեն միայն կրնանք ուրիշներուն տալ սիրով, համբերութեամբ եւ ուժով։ Դատարկ բաժակէ կարելի չէ լեցնել ուրիշը, բայց երբ մենք վերականգնուած ենք, աւելի պատրաստ կ’ըլլանք ծառայելու թէ՛ Աստուծոյ եւ թէ՛ մեր շուրջը գտնուողներուն։
Արազ Տանայեան
Rest- Caring for the Soul
In today’s world, where we are constantly expected to do more, move faster, and give without stopping, rest can sometimes seem unimportant—or even selfish. Yet from the very beginning, God showed us that rest is not an option but a necessity. “And on the seventh day God finished His work which He had done, and He rested on the seventh day from all His work” (Genesis 2:2). If God Himself rested, how much more do we, as human beings, need to pause, reflect, and be renewed.
Today many young people are burdened with responsibilities, expectations, and the pressure to meet them perfectly. Constantly giving—our time, our strength, and our emotions—without caring for ourselves slowly drains us and can lead to exhaustion and emotional depression. Jesus understood this truth as well. Even during His ministry, He often withdrew to quiet places to rest and to pray. Rest was not weakness; it was wisdom and obedience.
As we stand at the threshold of the new year, let us decide to care for our mental and emotional health. Setting aside time for rest, for activities that bring peace, and for connecting with God is not a selfish act—it is a necessity. Only when we are filled can we truly give to others with love, patience, and strength. You cannot pour into others from an empty cup; but when we are restored, we are better prepared to serve both God and those around us.
Araz Danayan