Տէ՛ր,
մի՛ ձգեր զիս իմ մեղքերուս մէջ,
մի՛ թողուր, որ սիրտս հեռանայ Քու լոյսէդ։
Եթէ ես թուլացայ՝
Դո՛ւն զօրացուր զիս։
Եթէ ես մոլորեցայ՝
Դո՛ւն դարձուր զիս դէպի Քեզ։
Եթէ հոգիս խաւարեցաւ՝
Դո՛ւն լուսաւորէ զայն Քու ողորմութեամբդ։
Ես ոչինչ ունիմ Քեզ ներկայացնելու,
բացի իմ խոցուած սրտէս,
իմ արցունքներս եւ իմ զղջումս։
Ընդունէ՛ զիս, Տէ՛ր,
ոչ թէ ըստ իմ արժանիքներուս,
այլ ըստ Քու անսահման գթութեանդ։
Մաքրե՛ զիս ներսէն,
նորոգէ՛ իմ հոգիս,
եւ սորվեցուր ինծի
Քեզ սիրել ամբողջ սրտով։
Որովհետեւ
Քու ողորմութիւնդ է իմ յոյսը,
Քու լոյսդ՝ իմ ճանապարհը,
եւ Քու սէրդ՝
իմ հոգիիս կեանքը։
Տէ՛ր, ողորմեա՛ ինձ՝ բազմամեղիս։
Ս. Գրիգոր Նարեկացի